تهران – اقتباسی از عباس کیارستمی برنده نخل طلای سال 1997 طعم گیلاس در برزیل در مرحله پس تولید قرار دارد.
به گزارش ایسنا، واگنر مورا، بازیگر برزیلی که برای فیلم «مامور مخفی» نامزد اسکار شد، در فیلم اقتباسی پرتغالی زبان لیساندرو آلونسو کارگردان آرژانتینی با عنوان کاری «بوی پیتانگا» بازی می کند.
احمد کیارستمی، پسر کیارستمی که تهیه کنندگی این فیلم را برعهده دارد، گفت: «کمی طول کشید تا این ایده را بپذیرم. اما زمانی که این کار را انجام دادم، به لیساندرو گفتم که این فیلم اوست، بنابراین او همه تصمیم‌ها را می‌گیرد. «طعم گیلاس» یک داستان جهانی است و به جغرافیا یا حتی زمان خاصی وابسته نیست.»
انتخاب یک میوه استوایی محلی – پیتانگا از خانواده myrtle – نشان می دهد که این یک بازسازی مستقیم نیست. بلکه برداشتی جدید از داستان مرد میانسالی است که با ماشین در حومه تهران می چرخد و از غریبه ها می خواهد که به او لطفی کنند و مخاطب را به تأمل در ارزش زندگی دعوت می کند.
کیارستمی گفت: لزوماً این فیلم جدید را ورود به کارهای پدرم نمی دانم، این فیلم متفاوتی است که کارگردانی متفاوت ساخته است. “اما من معتقدم لیساندرو حساسیت مناسبی دارد. او به اندازه کافی شجاع است که از هنجارهای سینما پیروی نمی کند که بخش مهمی از فیلم اصلی است.”
این فیلم با بودجه 1.8 میلیون دلاری در پالماس، مرکز ایالت توکانتینز در شمال برزیل فیلمبرداری شده است. قرار است در اوایل سال 2027 تحویل داده شود.
کیارستمی معتقد است برزیل برای برداشتی جدید از «طعم گیلاس» عالی است. او گفت: “ما در بسیاری از خصوصیات مشترک هستیم. من برزیل و فرهنگ گرم و دوستانه آن را دوست دارم.” وی افزود که اولین بار در سال 2004 به همراه پدرش از این کشور دیدن کرد، زمانی که با برگزاری مراسمی در موسترا د سائوپائولو از وی تجلیل شد.
ما مدام به هم می گفتیم که برزیل احساس خانواده می کند، حتی اگر به این زبان صحبت نمی کردیم.»
پس از انتشار «طعم گیلاس»، بسیاری دیگر از منتقدان نیز آن را شاهکار اعلام کردند. در نظرسنجی موسسه فیلم بریتانیا در سال 2012، شش منتقد و دو کارگردان، آن را به عنوان یکی از 10 فیلم برتر ساخته شده معرفی کردند. «طعم گیلاس» نیز از سوی مجله اسلنت به عنوان نهمین فیلم برتر دهه 90 معرفی شد.
عباس کیارستمی (۱۳۴۰-۱۳۹۵) کارگردان، فیلمنامه‌نویس، شاعر، عکاس و تهیه‌کننده فیلم بود. او که از سال 1970 فیلمساز فعالی است، در ساخت بیش از 40 فیلم از جمله کوتاه و مستند نقش داشته است. او برای کارگردانی از نزدیک (1990)، بر باد رفته (1999) و طعم گیلاس (1997) تحسین منتقدان را دریافت کرد. در آثار بعدی، کپی گواهی (2010) و مانند مردی عاشق (2012) برای اولین بار در خارج از ایران: به ترتیب در ایتالیا و ژاپن عکاسی کرد.
او بخشی از نسلی از کارگردانان موج نو ایران بود، جنبشی در سینمای فارسی که از اواخر دهه 1960 آغاز شد و بر استفاده از گفت و گوی شاعرانه و داستان گویی تمثیلی در پرداختن به مسائل فلسفی تأکید داشت. او به استفاده از شعر فارسی در دیالوگ ها، عنوان ها و مضامین فیلم هایش شهرت دارد. فیلم های او همچنین دارای درجه قابل توجهی از ابهام، ترکیبی غیرعادی از سادگی و پیچیدگی، و اغلب ترکیبی از عناصر داستانی و مستند هستند. مفاهیم تغییر و تداوم، علاوه بر مضامین مرگ و زندگی، در آثار کیارستمی نقش اساسی دارد.
احمد کیارستمی در میزگردی با آلونسو و وانیا کاتانی تهیه‌کننده برزیلی از Bananeira Filmes به عنوان بخشی از پنجاهمین نمایشگاه موسیقی سائوپائولو در موزه تصویر و صدای سائوپائولو (MIS) در تاریخ 24 اکتبر شرکت خواهد کرد. قبل از نمایش دو اثر به کارگردانی کیارستمی در سال 2016، دو اثر به کارگردانی کیارستمی در قالب تصویری، در سال 2016 نمایش داده خواهد شد. و 24 فریم، مستندی که شیفتگی او به عکاسی را بررسی می کند.
به عنوان بخشی از جشن پنجاهمین سالگرد موسترا، MIS همچنین میزبان نمایشگاه گام‌ها – عکس‌های منتشر نشده عباس کیارستمی است که شامل 60 تصویر سیاه و سفید از راه پله‌هایی است که توسط کارگردان در سراسر جهان گرفته شده است.
عکس: واگنر مورا در صحنه ای از «بوی پیتانگا»
SS/SAB
