“مامان، من با بیگانگان باردار هستم” – برنت مارچانت

“مامان من با بیگانگان باردار هستم”
(نیوزیلند)
نمایش در شصت و دومین جشنواره بین المللی فیلم شیکاگو (2+/5)
Letterboxd (2.5/5)، Imdb.com (5/10)، TMDB.com (5/10)، بررسی توسط منتقدان Imdb.com
وب سایت
تریلر
#BrentMarchant #MumImAlienPregnant #ChiFilmFest #NewZelander #کمدی #علمی #مادر پرحاشیه #مفهوم بین گونه ای #سوپرشارژرلبیدو #موضوع خنده دار #بچه دختر #مزد واجد شرایط #سکس درایو #آشپزخانه #پروژههای رختشویی #نانهو #گوزن در چراغهای جلو #زبان درشت #کنایه گرافیکی جنسی #رویداد بینظیر بین کهکشانی #MeninBlack #بررسی دقیق #سقط جنین #روش مراقبت بهداشتی #فیلم کوتاه #tyst
آیا یک پیش فرض مضحک برای ساخت یک فیلم بلند کافی است؟ خوب، این به پتانسیل توسعه کامل و مشهود بودن آن در نسخه نهایی بستگی دارد. اما متأسفانه، این کمدی علمی تخیلی از دو کارگردان شان والاس و جردن مارک ویندزور وجود ندارد. اولین فیلم کارگردان داستان مری 30 ساله (هانا لینچ) نیوزیلندی را روایت می کند که هنوز با مادر خوش نیت اما سلطه گرش سینتیا (ایوت پارسونز) در خانه زندگی می کند. مامان دوست ندارد ببیند دختر کوچکش خواستگاری مناسب پیدا می کند و سر و سامان می گیرد، به خصوص که مری دارای میل جنسی بیش فعالی است که سعی می کند آن را پنهان کند (اما اغلب به لطف رفتار وسواس گونه سینتیا شکست می خورد). با این حال، زمانی که مری بدون برنامه ریزی در اتاق رختشویی مجتمع آپارتمانی اش با بو (آرلو گرین)، پسر خجالتی و ناامن همسایه جدیدش آن (جکی ون بیک) خجالتی و ناامن، روبرو می شود، جذابیت جنسی او مانع می شود. معمولاً چنین برخوردی ممکن است مشکل بزرگی نباشد، اما در این مورد، دورنمای غیرمنتظره ای را ایجاد می کند – بارداری – و با پدری که اتفاقاً بخشی از بیگانه است. در چیزی که بدون شک یکی از خندهدارترین تصویرسازیهای بین گونهای در سینما است، مری ناگهان خود را با فرزند میبیند (نوعی) و بنابراین روند بارداری را آغاز میکند که هیچ چیز آنطور که انتظار میرود پیش نمیرود. در نگاه اول، به نظر میرسد که این یک پیشفرض سرشار از امکانات کمدی است، و در واقع لحظاتی واقعاً خندهدار وجود دارد که در طول داستان ظاهر میشوند. با این حال، تعداد کافی از آنها برای حفظ روایت وجود ندارد، با شکافهای طولانی بین بیتها که به سادگی فرود نمیآیند. سیعلاوه بر این، تعدادی از سکانسها بر واکنشهای اتفاقی مکرر شوک، حیرت، و گوزنها در چراغهای جلوی گیج تکیه میکنند، که بسیاری از آنها بهویژه در مرحله پایانی بیضروره کشیده میشوند. علاوه بر این، فیلمنامه اغلب به زبان خام و کنایههای جنسی گرافیکی بازمیگردد تا از صحنههای اصلی خود عبور کند، دستگاههایی که پس از مدتی شروع به از دست دادن مشت خود میکنند. حیف است که این پیشنهاد نمی تواند راه هایی برای ابتکار بیشتر در بیان داستان خود پیدا کند. همچنین تعجب آور است که یک رویداد مبارک بین کهکشانی مانند این بیشتر مورد توجه مقامات مرتبط با ارگان های دولتی فوق سری مانند سازمان های اطلاعاتی یا حتی مردان سیاه پوش قرار نمی گیرد. به اعتبار خود، «مامان، من بیگانه باردار هستم» برخی اظهارات ظریف اما مؤثر در مورد حقوق زنان باردار (مانند موارد مربوط به سقط جنین و سایر روش های بهداشتی مربوط به زایمان) بیان می کند، اما این بینش برای کمک به ارتقای محتوای کلی محصول نهایی کافی نیست. در واقع، زمانی که یک عکس مواد کافی برای کار کردن با آن را به عنوان یک فیلم تمام عیار ندارد، ممکن است زمان تبدیل پروژه به یک فیلم کوتاه باشد، که ممکن است با توجه به تجربه گستردهتر فیلمسازان از انتشار مشابه، گزینه مناسبتری در اینجا باشد. ایجاد یک چیز وحشیانه و حواس پرت از یک فرض مشابه ممکن است در ابتدا ایده خوبی به نظر برسد، اما تبدیل نوزاد به چیزی که با پتانسیل هایش زندگی می کند می تواند در درازمدت چالش بسیار بزرگتری باشد – تفاوتی با داشتن فرزند ندارد.




